همه چیز کودکان از ته دل‌شان است. خنده‌شان، گریه‌شان، تفنگ خواستن‌شان، ماکارونی خوردن‌شان! همیشه افسوس می‌خورم که چرا آن سال‌ها رفته‌اند و دیگر یاغیانی در تصورات من وجود ندارند که با تفنگ‌هایم آن‌ها را بکشم! آن روزهای خوش رفته‌اند و حالا تنها زیر نظر گرفتن کودکان تصاویری را از آن زمان از اعماق ذهنم بیرون می‌کشند که هی فلانی، یادت هست؟!
گذشت و گذشت تا اینکه بطور اتفاقی به موسیقی تیتراژ بچه‌های مدرسه همت برخوردم. همان که می‌خواند: ما گل‌های خندانیم فرزندان ایرانیم … این موسیقی جرقه ساخت اسلایدشویی از بچه‌های ایران را در ذهنم بوجود آورد. سرانجام تکانی به خود دادم و از دوستان عکاسی که می‌شناختم خواهش کردم که اگر عکسی در رابطه با کودکان ایران دارند را از من دریغ نکنند. البته زمان موسیقی نیز چندان زیاد نبود و به همین دلیل مجبور شدم بهترین عکس‌ها را انتخاب کنم. چیزی که پیش رو دارید حاصل این تلاش است. مسلما اگر راهنمایی باقی دوستان نبود بنده در ساخت این مجموعه عاجز بود. در اسلایدشو بچه‌های ایران عکس‌هایی از سینا عزیزی، آرش آزادی، احسان امینی، احسان عباسی (خودم!)، وحید همتی، حمزه کرباسی، عالیه سعادت‌پور، شاپور شیلاندری، عاطفه شهشهانی، کاوان نصرالله‌بیگی و مهراد حیدری منفرد را خواهید دید. این مجموعه توسط نرم‌افزار Adobe Premiere Pro ساخته شده و در اینجا (ویمئو) یا اینجا (یوتیوب) قابل دسترس است.

چرا قبرستان خالدنبی پرطرفدار شده است؟
اولین سفر من به این قبرستان در اردیبهشت ۱۳۸۸ بود و به فاصله چند روز گزارش تصویری با عنوان قبرستان اسرارآمیز را در اختیار جام‌جم آنلاین قرار دادم (بگذریم که سه عکس به دلیل مسائل اخلاقی پس از چند روز از روی سایت حذف شدند!). پس از راه‌اندازی فتوبلاگ یکی از عکس‌های حذف شده را که در زیر مشاهده می‌کنید در فتوبلاگ قرار دادم. پس از آن نیز دو عکس دیگر را آپلود کردم.

لینک عکس در فتوبلاگ

لینک عکس در فتوبلاگ

بد نیست بدانید از آن زمان تاکنون بیشترین ورودی‌های فتوبلاگ به جستجو واژه‌های Khalid Nabi cemetery و khaled nabi cemetery مربوط می‌شود! مدتی پیش نیز ایمیلی از یکی از همکاران CNN در رابطه با این عکس‌ها دریافت کردم. در Google Reader یا گودر خودمان نیز همواره عکس‌های این قبرستان لایک زیادی خورده‌اند و بحث‌های زیادی پای آن‌ها صورت گرفته است. در واقع شکل و شمایل خاص این سنگ‌قبرها (در جایی لقب مناسب‌تر سنگ‌افراشته‌ها به آن‌ها داده شده است) در کشوری که بحث در مورد این مسائل جزو خطوط قرمز اخلاقی است، چه برسد به نمایش آن‌ها، این قبرستان را پرطرفدار کرده است. البته همان‌طور که توضیح دادم این قبرستان در سطح بین‌المللی نیز بسیار مورد توجه است. همان‌طور که در تصاویر مشخص است اغلب سنگ‌قبرها به شکل آلت تناسلی مردانه هستند و ارتفاع و ضخامت گوناگونی دارند. از سوی دیگر در مواردی تعداد حلقه‌های برجسته به دور سنگ‌ها متفاوت است. شاید این‌ها روشی بوده است برای مشخص کردن سن، مرتبه و وضعیت تاهل یا تجرد مردگان. سنگ‌قبرهای دیگری نیز وجود دارد که منتسب به مردگان زن است. عده‌ای نیز عقیده دارند که مردمان این ناحیه آلت‌پرست بوده‌اند و به مانند کیش آلت‌پرستان در هند ذکر را نماد باروی و آفرینش می‌دانستند.

چه زمانی از خالدنبی دیدن کنیم؟
بهترین زمان برای رفتن به خالدنبی بهار است. به این دلیل که همان‌طور که در عکس مشاهده می‌کنید دشت‌ها سرسبز هستند و هوا نیز چندان گرم نیست (البته در اردیبهشت ماه که من رفتم مار در میان سبزه‌ها به وفور وجود داشت!). اما اگر تابستان بروید علاوه بر گرمای طاقت‌فرسا با چیزی مواجه خواهید شد که در تصویر زیر نمایش داده شده است. همان‌طور که مشاهده می‌کنید دیگر خبری از سبزی بهار نیست. دشت‌ها نیز چنین پوششی دارند.

بنده در حال عکاسی! عکاس: آرش آزادی

چطور به خالدنبی برویم؟
خوشبختانه امکان دسترسی به زیارتگاه خالدنبی توسط وسایل نقلیه مختلف مانند سواری و یا مینی‌بوس به راحتی وجود دارد. برای دسترسی به این قبرستان همان‌طور که در نقشه مشخص است پس از طی مسیری حدودا ۴۰ کیلومتری گنبد کاووس تا کلاله باید به سمت روستای گچی‌سو حرکت کنید (فاصله این روستا تا قبرستان ۶ کیلومتر است).

فاصله کلاله تا خالدنبی ۵۵ کیلومتر است که حدود ۲۵ کیلومتر آن خاکی و پر پیچ و خم است. خوشبختانه در طی مسیر تابلوهایی وجود دارند که شما را به سمت خالدنبی هدایت می‌کنند. من مکان حدودی این قبرستان را در این فایل که می‌توانید آن را در Google Earth باز کنید مشخص کرده‌ام.

اطلاعات بیشتر:
In Iran, tombstones shaped like penises delight tourists
Khaled Nabi Cemetery
Prophet Khaled Nabi Tomb

در یک سال اخیر دو سفر به کاشان داشته‌ام که سفرنامه‌ى آن را در آینده‌ى نزدیک آماده خواهم کرد. اما قبل از آن مناسب دیدم که منتخب عکس‌هاى این دو سفر را در قالب یک اسلایدشو منتشر کنم. البته لازم مى‌دانم در مورد این اسلایدشو و روند ساخت آن توضیحاتى بدهم. هدف از ساخت این اسلایدشو معرفى کاشان و جاذبه‌هاى آن بطور کاملا خلاصه است. مدت زمان این اسلایدشو سه دقیقه و بیست و دو ثانیه است که مجموعا شامل چهل عکس از بازار، باغ فین، مسجد آقابزرگ، حمام سلطان میراحمد، خانه‌هاى تاریخى عباسیان، بروجردى‌ها، عامرى‌ها و طباطبایى‌ها مى‌شود. در واقع سعى کرده‌ام از این بناهاى تاریخى در این اسلایدشو حداقل چهار عکس بگنجانم. البته بد نیست بدانید عکس‌هاى زیادى را به دلیل محدودیت حجم و سرعت کم اینترنت در ایران حذف کردم. از سوى دیگر با توجه به اینکه هیچ تخصصى در مورد موسیقى سنتى ایرانى ندارم وقت زیادى را براى یافتن قطعه‌ى مناسبى صرف کردم که در نهایت قطعه “یادگار خون سرو” ساخته “کیوان ساکت” را انتخاب کردم.

نمایش اسلایدشو کاشان در حجم کم – Show Kashan Slideshow in small size

نمایش اسلایدشو کاشان در حجم متوسط (در این حالت امکان نمایش تمام صفحه تصاویر نیز وجود دارد) – Show Kashan Slideshow in medium size

نمایش اسلایدشو کاشان در حجم زیاد (در این حالت امکان نمایش تمام صفحه تصاویر نیز وجود دارد) – Show Kashan Slideshow in large size

بهمن پارسال بود که با تنى چند از دوستان سفرى سه، چهار روزه به اصفهان داشتیم. محل اقامت‌مان هتل یک ستاره “ایران” واقع در خیابان چهار باغ عباسى بود. هتل خیلى خوبى نبود، اما از نظر قیمت (این هتل سفر کارت هم قبول مى‌کند) و موقعیت مکانى براى یک عکاس ایده‌آل است. در واقع اگر اهل پیاده‌روى باشید سى و سه پل، کاخ هشت بهشت، چهل ستون و میدان نقش جهان به راحتى در دسترس هستند.
روز آخر تصمیم گرفتیم که به کویر ورزنه برویم. ورزنه در ۱۱۰ کیلومترى جنوب شرقى اصفهان واقع شده و در هشت کیلومترى آن کویر ورزنه قرار دارد. در واقع از اصفهان طى یک سفر یک روزه یا حتى نیم روزه مى‌توانید تپه‌هاى ماسه‌اى کویر زیباى ورزنه را ببینید. در مسیر هم مى‌توانید از کبوترخانه‌ها و ارگ (قلعه) قورتان (تنها قلعه مسکونى خشت و گل جهان) دیدن کنید. در مورد شهر ورزنه نکته جالبى که به ذهنم مى‌رسد زنان چادر سفید است. البته چادر سیاه هم آنجا پیدا مى‌شود و تلفیق این دو در یک عکس ترکیب و تضاد جالبى را نتیجه مى‌دهد.
اما مسئله مهم رعایت نکاتى براى عکاسى از کویر است. اولین مسئله (که خودم با آن بدجور مشکل دارم) در آوردن کفش و جوراب است! اگر این کار را نکنید باید تا مدت‌ها از کفش‌تان ماسه خارج کنید. مسئله دیگر عوض نکردن لنز در کویر و مراقبت از دوربین در برابر ماسه‌هاى معلق در هوا است. بهترین زمان عکاسى در کویر هم اوایل صبح و یا نزدیک غروب است. البته صبح زود از این نظر بهتر است که وزش باد ردپاهاى روز قبل را از بین برده و عکس‌تان پانخورده خواهد بود! این را به این دلیل عرض مى‌کنم که چون ورزنه به دلیل در دسترس بودن همه روزه شاهد توریست و گردشگر زیادى است و در روز ردپاها و حتى رد موتور و ماشین! زیادى به جاى خواهد ماند که براى عکاسى طبیعت چندان خوشایند نیستند.

عکس‌هاى کویر ورزنه:
گزارش تصویرى از کویر ورزنه در دوربین دات نت
عکس‌هاى کویر ورزنه در فتوبلاگ

اطلاعات بیشتر:
طبیعت‌گردى در کویر ورزنه