ديد نزديک

مطالب با موضوع ‘آموزش عکاسى’

درست است که در داخل خانه و یا به اصطلاح محیط Indoor می‌توان ایده‌های مختلفی را اجرا کرد و عکس‌های خوبی گرفت اما برای عکاسی کردن باید از خانه بیرون بزنید! در واقع بسیاری عکاسی را یک Outdoor hobby (سرگرمی خارج از خانه) می‌دانند. اگر سرتان نیز شلوغ است می‌توانید در مسیر خانه تا محل کار یا دانشگاه عکاسی کنید. به عنوان مثال من امروز به قصد عکاسی در مسیر برگشت، دوربین و سه‌پایه را همراه خود به سر کلاس بردم! عکسی که مشاهده می‌کنید ماحصل این تلاش است!

لینک عکس در فتوبلاگ

ابتدا بیایید مشخصات این عکس را بررسی کنیم:
فاصله کانونی: ۱۷ میلی‌متر
دیافراگم: اف ۲۲
سرعت شاتر: هشت ثانیه
ایزو (ISO): صد

اما چه نکاتی را باید برای گرفتن چنین عکسی رعایت کرد:
۱- داشتن سه‌پایه بدلیل کم بودن سرعت شاتر، برای جلوگیری از لرزش الزامی است.
۲- دوربین را در حالت تقدم دیافراگم قرار دهید (این حالت در دوربین‌های کانن AV نام دارد) و دیافراگم را تا جای ممکن ببندید (=عدد دیافراگم را بالا ببرید) تا عمق میدان بیشتر شود. بسته شدن دیافراگم کم شدن سرعت شاتر را به همراه دارد که در اینجا عامل خوبیست (خط‌های نورانی که در واقع مسیر حرکت ماشین‌ها هستند به دلیل کم بودن سرعت شاتر به وجود آمده‌اند).
۳- حداقل میزان ایزو را انتخاب کنید. این مسئله نویز و سرعت شاتر کمتر را به همراه دارد.
۴- لرزش‌گیر لنز (در صورت وجود) را به این دلیل خاموش کنید.
۵- برای جلوگیری از لرزش دوربین هنگام فشرده شدن شاتر در حالت سلف‌تایمر عکاسی کنید. در اغلب دوربین‌های کانن سلف‌تایمر دو ثانیه نیز وجود دارد و حتما نیاز نیست که ده ثانیه منتظر بمانید!
۶- برای رسیدن به بهترین نتیجه بصورت RAW (و نه JPEG) عکاسی کنید. دلیل این مسئله در مورد بعد نهفته است.
۸- برای ادیت عکس گرفته شده وقت بگذارید! البته اگر بصورت JPEG عکاسی کرده باشید بسیاری از اطلاعات پس از فشرده‌سازی از بین رفته‌اند. اما در حالت RAW شما خروجی خام سنسور دوربین را دارید که حین ادیت انعطاف‌پذیری بیشتری دارد. البته منظور از ادیت در اینجا حذف یا افزودن عنصری نیست و تنها اعمال تنظیمات نور، رنگ، روشنایی، سایه‌ها، کنتراست و غیره است.

به این عکس توجه کنید:

لینک عکس در فتوبلاگ

براى گرفتن این عکس در پارک به دنبال موقعیتى بودم که اطرافم را درخت‌هاى بلند احاطه کرده باشند. پس از یافتن موقعیت مناسب تنظیمات را به مانند قبل تنظیم کردم (دوربین را روى حالت تقدم دیافراگم قرار دادم سپس دیافراگم را روى f/22 تنظیم کردم. ایزو را نیز در کمترین مقدار یعنى ISO 100 قرار دادم) و دوربین با توجه به این شرایط و نور محیط سرعت شاتر ۱/۳۰ ثانیه را که براى مقصود من نسبتا مطلوب بود انتخاب کرد. سپس نشستم، دوربین را بطور کامل به سمت آسمان گرفتم و حین چرخش سریع دکمه شاتر را فشار دادم. البته مى‌توانید با تنظیمات مشابه دوربین را عمودى (از بالا به پایین و یا برعکس) نیز حرکت دهید و نتایج مختلفى مانند این عکس را خلق کنید.

لینک این عکس و اطلاعات بیشتر

قسمت اول را در اینجا بخوانید.

شاید این عنوان کمى عجیب به نظر برسد و به احتمال زیاد تاکنون به گوش‌تان نخورده است. اما عجله نکنید! در این مطلب قصد دارم شما را با تکنیکى آشنا سازم که با تکنیک‌هاى معمول عکاسى متفاوت است. در این تکنیک شما خالق نقاشى‌هاى آبستره بسیار زیبایى خواهید بود.
Read the rest of this entry »

براى عکاسى پرتره یا عکاسى از گل‌ها و میوه‌ها در باران حتما لازم نیست که به انتظار هواى بارانى بنشینید، بلکه با کمى خلاقیت مى‌توانید به کمک دوست خود و یک آب‌پاش باران مصنوعى بسازید. البته علاوه بر آب‌پاش به نور پس‌زمینه (Backlight) نیز احتیاج دارید تا قطرات آب در عکس جلوه خوبى داشته باشند. بدین منظور بایستى به گونه‌اى رو به خورشید قرار بگیرید که سوژه بین شما و خورشید باشد (البته براى کاهش کنتراست و ضدنور شدن مى‌توانید از یک رفلکتور نیز استفاده کنید). نکته مهم دیگرى که بایستى به آن توجه کنید سرعت شاتر است و براى اینکه قطرات آب‌پاش در عکس به مانند قطرات باران جلوه کنند ایده‌آل‌ترین سرعت شاتر ۱/۶۰ ثانیه است. بنابراین دوربین را روى حالت تقدم شاتر قرار دهید (این حالت در دوربین‌هاى کانن TV نام دارد)، سرعت ۱/۶۰ را انتخاب کنید و بگذارید خود دوربین باقى تنظیمات (مثلاً دیافراگم) را انجام دهد.

عکاس: Bryan Peterson
فاصله کانونى: ۳۰۰ میلى‌متر
سرعت شاتر: ۱/۶۰ ثانیه
دیافراگم: f/19
براى اطلاعات بیشتر پیشنهاد مى‌کنم این ویدئو را مشاهده کنید.

در عکاسى داشتن تجهیزات حرفه‌اى و یا قرار گرفتن در شرایط یا محیط خاص مستلزم گرفتن عکس خوب نیست. البته درست است که موارد اشاره شده نقش مهمى در گرفتن عکس خوب دارند اما بسیارى عوامل دیگر هستند که توجه به آن‌ها شما را به یک عکاس حرفه‌اى تبدیل مى‌کند. یکى از این عوامل نور مناسب است. در ادامه مطلب شاهد دو عکس خواهید بود که توسط Michael Reichmann گرفته شده‌اند.
Read the rest of this entry »

در تنظیمات برخى از دوربین‌هاى DSLR حالتى به نام MLU یا Mirror lock-up (قفل آینه در بالا) وجود دارد که در این مطلب قصد دارم در مورد آن توضیح بدهم.
اولین بارى که با واژه Mirror lock-up برخورد کردم حین نوشتن مقاله‌اى در مورد معرفى و بررسى Nikon D200 در سایت عصر شبکه بود. آن زمان بطور تئورى نسبت به آن آشنایى پیدا کردم اما بعدها این حالت را بطور عملى با دوربین خودم (Canon 40D) امتحان کردم. براى فهم اینکه منظور از mirror lock-up چیست قبل از هر چیز باید در مورد مجموعه عملیاتى که حین فشردن دکمه شاتر انجام مى‌شوند آگاهى پیدا کنید. بدین منظور پیشنهاد مى‌کنم ابتدا به تصویر زیر توجه کنید.

همان‌طور که در تصویر مشخص است اجزاى اصلى داخلى دوربین‌هاى SLR (چه دیجیتال و چه آنالوگ) شامل فیلم یا سنسور (Film or Sensor)، شاتر (Shutter)، آینه (Mirror) و منشور پنج وجهى (Pentaprism) مى‌شود که آینه پشت لنز و در مقابل شاتر قرار گرفته و وظیفه‌ى انعکاس تصویر و نور به منشور و از آن به چشمى را بر عهده دارد. زمانى که دکمه شاتر فشرده مى‌شود آینه با سرعت بسیار زیادى به بالا پرتاب مى‌شود و شاتر باز مى‌شود تا فیلم یا سنسور در معرض نور قرار بگیرد. این حرکت مکانیکى بدلیل سرعت بالا لرزشى را حین گرفتن عکس به دوربین اعمال مى‌کند و سبب مى‌شود که عکس گرفته شده تا حد کمى محو (Blur)‌ شود. براى رفع این مشکل حالتى به نام Mirror lock-up معرفى شده که با فعال کردن آن زمانى که دکمه شاتر فشرده مى‌شود آینه بالا مى‌رود و در آنجا قفل مى‌شود (در این حالت چیزى در چشمى دیده نمى‌شود – در این حالت هنوز عکسى گرفته نشده است). سپس با فشردن دوباره‌ى شاتر، عکس گرفته مى‌شود و آینه نیز به جاى خود باز مى‌گردد. بنابراین علاوه بر استفاده از سه‌پایه و غیرفعال کردن لرزش‌گیر لنز، حالت Mirror lock-up نیز راه دیگرى است براى دستیبابى به یک عکس شارپ پیشنهاد مى‌شود.

اطلاعات بیشتر:
مفهوم Mirror lock-up
حالت Mirror lock-up

گاه‌گاه با زیر پا گذاشتن قواعد و قوانین عکاسى نتایج متفاوت و تاثیرگذارى خلق مى‌شود. به عنوان مثال ما همواره در پى آنیم که سوژه مورد نظرمان کامل فوکوس باشد و به اصطلاح عکس کاملاً شارپ باشد. اما آیا تاکنون تکنیک Out of Focus (خارج از فوکوس) را امتحان کرده‌اید؟ بدین منظور چندین روش وجود دارد:
• دوربین را روى بازترین دیافراگم (بالاترین اف) تنظیم کنید تا عمق میدان کم شود. سپس روى سوژه‌اى به غیر از سوژه‌ى اصلى در پیش‌زمینه یا پس‌زمینه فوکوس کنید. به این ترتیب سوژه (بسته به عدد اف) محو خواهد شد.
• توسط دکمه‌اى که روى لنز قرار دارد فوکوس خودکار (AF) را به فوکوس دستى (MF) تغییر دهید. اکنون از طریق چشمى سوژه را تحت نظر بگیرید و در همین حین حلقه مربوط به فوکوس دستى را آنقدر بچرخانید تا سوژه از فوکوس خارج و محو شود. اکنون دکمه شاتر را فشار دهید.
• با استفاده از فیلترها و یا ابزار Blur موجود در نرم‌افزارهاى ادیت عکس براحتى مى‌توان تمام عکس یا قسمت خاصى را بطور نرم‌افزارى محو کرد.

به عنوان مثال در این عکس که آن را “من مرده‌ام؟” (?Am I Dead) نامیده‌ام به جاى فوکوس روى آدم‌ها ترجیح داده‌ام که عکس خارج از فوکوس باشد تا حسى مرکب از توهم، ترس و جدایى بیشتر به مخاطب القا شود. این عکس در یکى از آب انبارهاى مخروبه بازار وکیل شیراز و با تغییر فوکوس خودکار به دستى گرفته شده است.

اطلاعات بیشتر:
گرفتن عکس‌هاى خارج از فوکوس
سیزده عکس زیباى خارج از فوکوس

حتماً مى‌دانید که در بسیارى از موزه‌ها و بناهاى تاریخى عکاسى با فلاش و سه‌پایه ممنوع است (البته پیشنهاد مى‌کنم خودتان مسئولیت به خرج دهید و براى جلوگیرى از تخریب آثار تاریخى حتى در نبود چنین قانونى با فلاش عکاسى نکنید). معمولاً نیز نورپردازى این نوع مکان‌ها به گونه‌اى است که نور محیط زیاد نیست و عکس‌ها به دلیل پایین بودن سرعت شاتر و لرزش دست تار خواهند شد. در اینجا راه‌حل استفاده از ایزوى بیشتر است. اما مفهوم ایزو در عکاسى چیست؟ براى دریافت این مسئله پیشنهاد مى‌کنم این مطلب را بخوانید.
Read the rest of this entry »

با آپلود این عکس نکته‌اى به ذهنم رسید که در این مطلب مى‌خواهم در مورد آن صحبت کنم. با طرح پرسشى این مطلب را آغاز مى‌کنم. آیا تاکنون به این مسئله برخورد کرده‌اید که پس از عکاسى از ساختمان، آبشار، جنگل، دریاچه و یا کوهى بزرگ آنچه که در عکس‌ها جلوه مى‌کند به اندازه چیزى که با چشمان خود دیده‌اید عظمت ندارند؟ باید بگویم این مسئله تنها به شما محدود نمى‌شود و در عکاسى منظره (Landscape photography) رایج است. در واقع دوربین به خودى خود قابلیتى ندارد که عظمت و مقیاس بزرگ یک منظره را ثبت کند. بنابراین این مسئله به عکاس و اینکه چطور مقیاس بزرگ یک منظره را به بیننده منتقل مى‌کند مربوط مى‌شود. بدین منظور نیز بسیارى از حرفه‌اى‌ها ترجیح مى‌دهند که هنگام عکاسى از منظره عناصر انسانى را به عکس‌هاى خود بیافزایند. بد نیست بدانید این مسئله یکى از اصول عکاسى معمارى است و وجود موجود زنده مقیاس مناسبى براى نشان دادن ابعاد ساختمان است. بنابراین بهتر است از این پس این مسئله را در نظر بگیرید و منتظر نمانید شخصى که در کادر شما است از کادر خارج شود. به عنوان مثال در عکسى که مشاهده مى‌کنید با حذف عنصر انسانى (زن چادرى) تخمین اینکه ارتفاع بنا چقدر است سخت مى‌شود.

یکى از قابلیت‌هایى که لنزهاى دوربین‌هاى دیجیتال به آن مجهز شده‌اند سیستم لرزش‌گیر است که در دوربین‌هاى Canon به نام Image Stabilization یا IS و در دوربین‌هاى Nikon به نام Vibration Reduction یا VR مشهور است. این سیستم همان‌طور که از اسمش پیداست به منظور ثبت تصاویر واضح‌تر و یا در اصطلاح شارپ‌تر طراحى شده است و تا حد امکان اثرات لرزش دست عکاس را خنثى مى‌کند. بدین ترتیب امکان عکاسى روى دست در محیط‌هاى کم‌نور با سرعت شاتر کمتر میسر خواهد بود. البته استثنایى نیز وجود دارد و آن اینکه در مواقعى که از سه‌پایه استفاده مى‌کنید براى دستیابى به عکسى شارپ‌تر باید لرزش‌گیر را غیرفعال کنید. علت چیست؟ در پاسخ باید بگویم بطور کلى سیستم لرزش‌گیر به گونه‌اى طراحى شده است که همواره به دنبال لرزش مى‌گردد. زمانى که دوربین روى سه‌پایه قرار دارد مسلماً هیچ لرزشى وجود ندارد و این مسئله با عملکرد سیستم لرزش‌گیر منافات دارد که در نتیجه این تداخل عکس گرفته شده به اندازه کافى شارپ نخواهد بود. البته در این حالت به جاى فشردن دستى دکمه شاتر بهتر است از ریموت (کنترل از راه دور) یا سلف تایمر دوربین استفاده کنید. با این وجود لنزهایى تولید شده‌اند که قابلیت تشخیص عکاسى با سه‌پایه را دارند و بطور خودکار لرزش‌گیر را غیرفعال مى‌سازند. بنابراین اگر لنز شما قابلیت tripod detection دارد نیازى به غیرفعال کردن لرزش‌گیر ندارید.

براى اطلاعات بیشتر مى‌توانید به اینجا و اینجا مراجعه کنید.