در یک سال اخیر دو سفر به کاشان داشته‌ام که سفرنامه‌ى آن را در آینده‌ى نزدیک آماده خواهم کرد. اما قبل از آن مناسب دیدم که منتخب عکس‌هاى این دو سفر را در قالب یک اسلایدشو منتشر کنم. البته لازم مى‌دانم در مورد این اسلایدشو و روند ساخت آن توضیحاتى بدهم. هدف از ساخت این اسلایدشو معرفى کاشان و جاذبه‌هاى آن بطور کاملا خلاصه است. مدت زمان این اسلایدشو سه دقیقه و بیست و دو ثانیه است که مجموعا شامل چهل عکس از بازار، باغ فین، مسجد آقابزرگ، حمام سلطان میراحمد، خانه‌هاى تاریخى عباسیان، بروجردى‌ها، عامرى‌ها و طباطبایى‌ها مى‌شود. در واقع سعى کرده‌ام از این بناهاى تاریخى در این اسلایدشو حداقل چهار عکس بگنجانم. البته بد نیست بدانید عکس‌هاى زیادى را به دلیل محدودیت حجم و سرعت کم اینترنت در ایران حذف کردم. از سوى دیگر با توجه به اینکه هیچ تخصصى در مورد موسیقى سنتى ایرانى ندارم وقت زیادى را براى یافتن قطعه‌ى مناسبى صرف کردم که در نهایت قطعه “یادگار خون سرو” ساخته “کیوان ساکت” را انتخاب کردم.

نمایش اسلایدشو کاشان در حجم کم – Show Kashan Slideshow in small size

نمایش اسلایدشو کاشان در حجم متوسط (در این حالت امکان نمایش تمام صفحه تصاویر نیز وجود دارد) – Show Kashan Slideshow in medium size

نمایش اسلایدشو کاشان در حجم زیاد (در این حالت امکان نمایش تمام صفحه تصاویر نیز وجود دارد) – Show Kashan Slideshow in large size

در سفرى که سال پیش به اصفهان داشتم فرصتى دست داد تا از “حمام علیقلى آقا” دیدن کنم. البته بنده در پیدا کردن این حمام قدیمى کمى مشکل داشتم. به همین دلیل محل دقیق این مسجد را روى نقشه گوگل علاوه بر کروکى آن مشخص کرده‌ام.

همان‌طور که در نقشه مشخص است این حمام در خیابان مسجد سید – خیابان آیت ا… بید آبادی واقع شده است. اما اگر از مختصات جغرافیایى آن بگذریم باید گفت این بنا از آثار نیمه اول قرن دوازدهم هجرى قمرى است و در مجموعه‌اى شامل بازار، سقاخانه، زورخانه، مکتب‌خانه، چهارسو و سرا توسط “علیقلی آقا” ساخته شده که از خواجگان حرم شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوى بوده است. حمام علیقلى آقا هم‌اکنون به موزه مردم‌شناسى تبدیل شده و از نظر من به خوبى مرمت شده است. به علاوه راهنماى آنجا نیز کار خود را خوب بلد بود. البته در این مکان هم اجازه عکاسى با دوربین‌هاى حرفه‌اى داده نمى‌شود و بهتر هست همراه خود کامپکت یا دوربین آنالوگ جمع و جورى داشته باشید. مگر اینکه مثل بنده با اعتماد به نفس کامل و با در دست داشتن Canon 40D بگویید که دوربین‌تان حرفه‌اى نیست!

بهمن پارسال بود که با تنى چند از دوستان سفرى سه، چهار روزه به اصفهان داشتیم. محل اقامت‌مان هتل یک ستاره “ایران” واقع در خیابان چهار باغ عباسى بود. هتل خیلى خوبى نبود، اما از نظر قیمت (این هتل سفر کارت هم قبول مى‌کند) و موقعیت مکانى براى یک عکاس ایده‌آل است. در واقع اگر اهل پیاده‌روى باشید سى و سه پل، کاخ هشت بهشت، چهل ستون و میدان نقش جهان به راحتى در دسترس هستند.
روز آخر تصمیم گرفتیم که به کویر ورزنه برویم. ورزنه در ۱۱۰ کیلومترى جنوب شرقى اصفهان واقع شده و در هشت کیلومترى آن کویر ورزنه قرار دارد. در واقع از اصفهان طى یک سفر یک روزه یا حتى نیم روزه مى‌توانید تپه‌هاى ماسه‌اى کویر زیباى ورزنه را ببینید. در مسیر هم مى‌توانید از کبوترخانه‌ها و ارگ (قلعه) قورتان (تنها قلعه مسکونى خشت و گل جهان) دیدن کنید. در مورد شهر ورزنه نکته جالبى که به ذهنم مى‌رسد زنان چادر سفید است. البته چادر سیاه هم آنجا پیدا مى‌شود و تلفیق این دو در یک عکس ترکیب و تضاد جالبى را نتیجه مى‌دهد.
اما مسئله مهم رعایت نکاتى براى عکاسى از کویر است. اولین مسئله (که خودم با آن بدجور مشکل دارم) در آوردن کفش و جوراب است! اگر این کار را نکنید باید تا مدت‌ها از کفش‌تان ماسه خارج کنید. مسئله دیگر عوض نکردن لنز در کویر و مراقبت از دوربین در برابر ماسه‌هاى معلق در هوا است. بهترین زمان عکاسى در کویر هم اوایل صبح و یا نزدیک غروب است. البته صبح زود از این نظر بهتر است که وزش باد ردپاهاى روز قبل را از بین برده و عکس‌تان پانخورده خواهد بود! این را به این دلیل عرض مى‌کنم که چون ورزنه به دلیل در دسترس بودن همه روزه شاهد توریست و گردشگر زیادى است و در روز ردپاها و حتى رد موتور و ماشین! زیادى به جاى خواهد ماند که براى عکاسى طبیعت چندان خوشایند نیستند.

عکس‌هاى کویر ورزنه:
گزارش تصویرى از کویر ورزنه در دوربین دات نت
عکس‌هاى کویر ورزنه در فتوبلاگ

اطلاعات بیشتر:
طبیعت‌گردى در کویر ورزنه