ديد نزديک

آرشيو دسامبر 2009

بهمن پارسال بود که با تنى چند از دوستان سفرى سه، چهار روزه به اصفهان داشتیم. محل اقامت‌مان هتل یک ستاره “ایران” واقع در خیابان چهار باغ عباسى بود. هتل خیلى خوبى نبود، اما از نظر قیمت (این هتل سفر کارت هم قبول مى‌کند) و موقعیت مکانى براى یک عکاس ایده‌آل است. در واقع اگر اهل پیاده‌روى باشید سى و سه پل، کاخ هشت بهشت، چهل ستون و میدان نقش جهان به راحتى در دسترس هستند.
روز آخر تصمیم گرفتیم که به کویر ورزنه برویم. ورزنه در ۱۱۰ کیلومترى جنوب شرقى اصفهان واقع شده و در هشت کیلومترى آن کویر ورزنه قرار دارد. در واقع از اصفهان طى یک سفر یک روزه یا حتى نیم روزه مى‌توانید تپه‌هاى ماسه‌اى کویر زیباى ورزنه را ببینید. در مسیر هم مى‌توانید از کبوترخانه‌ها و ارگ (قلعه) قورتان (تنها قلعه مسکونى خشت و گل جهان) دیدن کنید. در مورد شهر ورزنه نکته جالبى که به ذهنم مى‌رسد زنان چادر سفید است. البته چادر سیاه هم آنجا پیدا مى‌شود و تلفیق این دو در یک عکس ترکیب و تضاد جالبى را نتیجه مى‌دهد.
اما مسئله مهم رعایت نکاتى براى عکاسى از کویر است. اولین مسئله (که خودم با آن بدجور مشکل دارم) در آوردن کفش و جوراب است! اگر این کار را نکنید باید تا مدت‌ها از کفش‌تان ماسه خارج کنید. مسئله دیگر عوض نکردن لنز در کویر و مراقبت از دوربین در برابر ماسه‌هاى معلق در هوا است. بهترین زمان عکاسى در کویر هم اوایل صبح و یا نزدیک غروب است. البته صبح زود از این نظر بهتر است که وزش باد ردپاهاى روز قبل را از بین برده و عکس‌تان پانخورده خواهد بود! این را به این دلیل عرض مى‌کنم که چون ورزنه به دلیل در دسترس بودن همه روزه شاهد توریست و گردشگر زیادى است و در روز ردپاها و حتى رد موتور و ماشین! زیادى به جاى خواهد ماند که براى عکاسى طبیعت چندان خوشایند نیستند.

عکس‌هاى کویر ورزنه:
گزارش تصویرى از کویر ورزنه در دوربین دات نت
عکس‌هاى کویر ورزنه در فتوبلاگ

اطلاعات بیشتر:
طبیعت‌گردى در کویر ورزنه

یکى از قابلیت‌هایى که لنزهاى دوربین‌هاى دیجیتال به آن مجهز شده‌اند سیستم لرزش‌گیر است که در دوربین‌هاى Canon به نام Image Stabilization یا IS و در دوربین‌هاى Nikon به نام Vibration Reduction یا VR مشهور است. این سیستم همان‌طور که از اسمش پیداست به منظور ثبت تصاویر واضح‌تر و یا در اصطلاح شارپ‌تر طراحى شده است و تا حد امکان اثرات لرزش دست عکاس را خنثى مى‌کند. بدین ترتیب امکان عکاسى روى دست در محیط‌هاى کم‌نور با سرعت شاتر کمتر میسر خواهد بود. البته استثنایى نیز وجود دارد و آن اینکه در مواقعى که از سه‌پایه استفاده مى‌کنید براى دستیابى به عکسى شارپ‌تر باید لرزش‌گیر را غیرفعال کنید. علت چیست؟ در پاسخ باید بگویم بطور کلى سیستم لرزش‌گیر به گونه‌اى طراحى شده است که همواره به دنبال لرزش مى‌گردد. زمانى که دوربین روى سه‌پایه قرار دارد مسلماً هیچ لرزشى وجود ندارد و این مسئله با عملکرد سیستم لرزش‌گیر منافات دارد که در نتیجه این تداخل عکس گرفته شده به اندازه کافى شارپ نخواهد بود. البته در این حالت به جاى فشردن دستى دکمه شاتر بهتر است از ریموت (کنترل از راه دور) یا سلف تایمر دوربین استفاده کنید. با این وجود لنزهایى تولید شده‌اند که قابلیت تشخیص عکاسى با سه‌پایه را دارند و بطور خودکار لرزش‌گیر را غیرفعال مى‌سازند. بنابراین اگر لنز شما قابلیت tripod detection دارد نیازى به غیرفعال کردن لرزش‌گیر ندارید.

براى اطلاعات بیشتر مى‌توانید به اینجا و اینجا مراجعه کنید.

اگر قصد عکاسى از طبیعت پاییزى را دارید هنوز دیر نشده است. اگر کمى بجنبید مى‌توانید پاییز رنگارنگ را در اغلب قسمت‌هاى استان گلستان ببینید. به عنوان مثال یکى از دم‌دست‌ترین مکان‌ها، پارک جنگلى النگ‌دره (جنگل سروش) است که در جنوب غربى شهر گرگان و در مسیر بلوار ناهارخوران قرار گرفته و دسترسى به آن به سادگى امکان‌پذیر است. علاوه بر النگ‌دره جنگل قُرق نیز که در ۲۴ کیلومترى گرگان و در مسیر جاده گرگان – مشهد واقع شده براى عکاسى از طبیعت پاییزى بسیار مناسب است. البته پیشنهاد مى‌کنم در این فصل بارش باران را درنظر بگیرید و با تجهیزات و لباس مناسب سفر کنید.
در مورد محل اقامت هم باید بگویم هتل‌ها و مهمانسراهاى خوبى در گرگان وجود دارند. اگر هزینه برایتان مهم نیست هتل چهار ستاره آذین بهترین هتل گرگان است؛ که البته با مرکز شهر بسیار فاصله دارد و از نظر مکانى مورد پیشنهاد من نیست. اما در بلوار ناهارخوران هتل‌هاى خوبى مثل هتل سه ستاره فرهنگیان واقع شده که قیمت‌هاى مناسبى هم دارد. حتى مى‌توانید به روستاى زیارت که در ادامه بلوار ناهارخوران و در ۱۷ کیلومترى گرگان واقع شده بروید و از طبیعت و بافت قدیمى روستایى (که البته چیز زیادى از آن باقى نمانده) عکاسى کنید. در این روستا علاوه بر هتل خوب توریستى زیارت، سوئیت‌هاى زیادى نیز براى اقامت وجود دارد. البته این روستا به دلیل ارتفاع هزار مترى که دارد در زمستان بسیار سرد و برف‌گیر است.
اتفاقاً من به همراه دوستان نیز چندى پیش از این مناطق عکاسى کردیم. به عنوان مثال این، این و این نمونه‌هایى از عکس‌هاى پاییزى هستند که در این سفر گرفته‌ام. در ادامه مطلب عکس‌هاى بچه‌ها را مى‌بینید.
Read the rest of this entry »

Source

در عکاسى از یک منظره نکته‌اى وجود دارد که رعایت کردن آن نتیجه کاملاً متفاوتى را به همراه دارد. این نکته در نظر گرفتن و انتخاب یک پیش‌زمینه مناسب است. اما شاید بپرسید منظور از پیش‌زمینه چیست؟
بطور کلى ساختار یک عکس منظره شامل سه قسمت پس‌زمینه (Background)، میان‌زمینه (Middleground) و پیش‌زمینه (Foreground) مى‌شود؛ که اگر عکس یا کادر را توسط دو خط افقى به سه قسمت مساوى تقسیم کنید تقریباً یک سوم بالاى کادر (دورترین قسمت نسبت به بیننده)، یک سوم وسط کادر و یک سوم پایین کادر (محوطه نزدیک به دوربین) به ترتیب مربوط به قسمت‌هاى پس‌زمینه، میان‌زمینه و پیش‌زمینه هستند. با این وجود اگر دقت کرده باشید بیشتر عکاسان مبتدى نسبت به قسمت پیش‌زمینه بى‌تفاوت هستند. این در حالیست که لحاظ کردن یک پیش‌زمینه خوب در عکس چشم بیننده را به سمت سوژه اصلى هدایت مى‌کند و به عکس عمق و پویایى مى‌بخشد. انتخاب یک پیش‌زمینه خوب هم کار دشوارى نیست. به عنوان مثال صخره‌ها، تعدادى درخت و یا حتى یک حصار چوبى مى‌تواند به عنوان یک پیش‌زمینه خوب در عکس مورد استفاده قرار بگیرد. البته توجه داشته باشید که باید دیافراگم را تا آنجا که مى‌توانید ببندید (عدد اف بالاتر) تا عمق میدان افزایش پیدا کند و تمام قسمت‌هاى مذکور در فوکوس باشند. علاوه بر عکس بالا، این عکس نیز مثال خوبى براى در نظر گرفتن پیش‌زمینه در یک عکس منظره است.

براى اطلاعات بیشتر مى‌توانید به اینجا و اینجا مراجعه کنید.

یکى از روش‌هاى آشنایى بیشتر با سیستم‌هاى مدیریت محتوا (CMS) نصب آن‌ها بر روى کامپیوتر و اصطلاحاً بصورت Local است. وردپرس نیز از این قانون مستثنى نیست و حتى از این طریق مى‌توانید قالب‌هایى که طراحى کرده‌اید را به سرعت بر روى این سیستم مدیریت محتوا تست کنید. براى آشنایى با چگونگى نصب وردپرس بصورت Local پیشنهاد مى‌کنم مقاله “Wordpress دم‌دستى” که در شماره ۹۸ دوهفته‌نامه عصر شبکه کار کرده‌ام را مطالعه کنید. از دیگر مقالات مرتبط با عکاسى این شماره مى‌توان به مواردى چون “ارزان‌ترین Full Frame دنیا” و “سوالات ساده اما کاربردى” که توسط “امیر یارى” نوشته شده‌اند اشاره کرد (عکس روى جلد بزودى اضافه خواهد شد).

یکى از اشتباهاتى که بیشتر عکاسان آماتور مرتکب آن مى‌شوند تقسیم کادر به دو قسمت مساوى (به صورت افقى یا عمودى) است. معمولاً این مسئله زمانى اتفاق مى‌افتد که با منظره‌اى شامل زمین و آسمان یا دریا و آسمان روبرو هستید. اما اگر این تقارن را بر هم بزنید و فضاى بیشتر کادر را به بخش مهم‌تر اختصاص دهید نتیجه‌ى مطلوب‌ترى بدست خواهد آمد. به عنوان مثال در این عکس حدود چهار پنجم کادر به آسمان اختصاص داده شده است.